Historia Koła Łowieckiego „Bielik” Sławno

Poniższa historia Koła została spisana przez kolegę Jana Sikorskiego który to przez kwartał analizował materiały archiwalne koła oraz uzyskane od kol. Jana Łapczuka protokoły z Walnych Zgromadzeń i sprawozdania Komisji Rewizyjnych do 1992r. Gdzie na pożółkłych kartkach zachowane zostały ważne informacje z życia koła.

W 1961r. Zarząd Wojewódzki Polskiego Związku Łowieckiego w Koszalinie rozwiązał Koło Łowieckie „Łoś” w Sławnie.

Wśród mieszkańców ziemi sławieńskiej znalazło się siedmiu pasjonatów łowiectwa, którzy doprowadzili w dniu 30 stycznia 1962r. do zawiązania Koła Łowieckiego „Bielik” w Sławnie. Pierwszym dokumentem stwierdzającym istnienie koła jest protokół z pierwszego Walnego Organizacyjnego Zebrania członków Koła Łowieckiego w Sławnie, gdzie widnieje zapis o nadaniu nazwy „Koło Łowieckie „Bielik” w Sławnie”.

Członkami założycielami byli (w porządku alfabetycznym):

  1. Ciach Roman
  2. Gradowski Henryk
  3. Łapczuk Jan
  4. Meszko Henryk
  5. Włodarczyk Stanisław
  6. Wroński Zbigniew
  7. Żyto Jerzy

Pod koniec 1962r. koło liczyło 20 członków pochodzący z różnych grup społecznych, a mianowicie: 4 prowadziło prywatną działalność zarobkową, 3 leśników, 1 pracownik ZWPZŁ, 2 milicjantów, 1 zegarmistrz, 2 stolarzy, 1 ogrodnik, 2 monterów, 1 kierowca, 1 mechanik, 1 inżynier zootechnik, 1 hydraulik.

Władze Koła Łowieckiego „Bielik” w Sławnie w latach 1962 – 2019

Pierwszy zarząd Koła został powołany na Walnym Organizacyjnym Zebraniu członków w dniu 30 stycznia 1962r. tj.

  • Przewodniczący koła – Łapczuk Jan,
  • Łowczy koła – kol. Meszko Henryk,
  • Skarbnik koła – kol. Ciach Roman,
  • Sekretarz koła – kol. Żyto Jerzy.

W dniu 11 lutego 1962r. na zebraniu roboczym członków koła liczącego już 10 osób,
kol. Henryk Meszko złożył rezygnację z powierzonej mu funkcji łowczego i na jego miejsce powołano kol. Jana Cichońskiego.

Skład Zarządu Koła w kolejnych latach.

Skład Komisji Rewizyjnej Koła w kolejnych latach.

Dokonując analizy wykazu osób funkcyjnych naszego koła należy stwierdzić, że niekwestionowanym rekordzistą w pełnieniu funkcji jest kol. Jan Łapczuk będący przez 30 lat Prezesem oraz kol. Piotr Sołtan przez 24 lata pracował w Zarządzie, z czego 6 lat jako Sekretarz i 18 lat piastując funkcję Łowczego i kol. Zbigniew Rakowski pełniący przez 21 lat funkcję skarbnika. Najdłużej, tj. przez 12 lat funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej pełnił kol. Ryszard Grzesiuk.

 

Trudny początek

Lata sześćdziesiąte XX wieku, czyli powolny rozwój koła nacechowany był wieloma trudnościami między innymi z zakresu logistycznego zabezpieczenia polowań ze względu na brak pojazdów mechanicznych. Rozpoczął się ciężki okres pracy dla powstałej społeczności myśliwskiej. Koło posiadało 2 obwody łowieckie o numerach 38 i 40, które były zdewastowane, kwitło kłusownictwo, a stan zwierzyny był mizerny. Działalność koła opierałasię o zasadę punktowania wykonywanych czynności gospodarczych, a uzyskane punkty stanowiły podstawę do wydania odstrzałów, które również były punktowane. Na zebraniu w dniu 11 lutego 1962r. położono nacisk na zwalczanie drapieżników i ustalono, że za odstrzał drapieżnika myśliwy po przedłożeniu 2 uszu lub 2 łap otrzyma dwa naboje bez punktów, co w kwietniu 1962r. uległo zmianie wprowadzając punktowanie za wspomnianą zwierzynę. Pierwszą pozyskaną zwierzyną w kole był kaczor kaczki krzyżówki strzelony w dniu 04.03.1962r. przez kol. Jerzego Żyto w trakcie wiosennego polowania na kaczory.

Wartość pozyskanych tusz zwierzyny grubej stanowiła w 100% własność koła. Za transport zwierzyny do punktu skupu zwrot kosztów w wysokości 100 zł.

Pierwsze polowanie zbiorowe zorganizowano 02.12.1962r., gdzie do pozyskania przewidziano zające i drapieżniki. Zarząd koła na posiedzeniu 15.11.1962r. postanowił, że każdy członek koła wybuduje 7 paśników dla zajęcy, natomiast wspólnie zostanie wykonana piwnica na ziemniaki dla dzików na obwodzie nr 40. Na uwagę zasługuje podsumowanie pierwszego sezonu funkcjonowania koła, tj. 1962/1963, gdzie wykonano 56 paśników dla zwierzyny drobnej wykładając 4,5 tony owsa w snopach.

W okresie wspomnianego sezonu łowieckiego zrealizowano 14 polowań zbiorowych, z czego 10 na obwodzie 40 i 4 na obwodzie 38. Na obwodzie polnym pozyskano w czasie tych polowań 2 dziki i 109 szt. zajęcy, natomiast na drugim obwodzie 6 szt. dzików, 4 łanie, 3 cielaki oraz 4 sarny kozy. W ramach polowań indywidualnych na obecnym obw. 23 odstrzelono 1 dzika odyńca i 1 kaczora.

Obwód 40 był bardziej zasobny, ponieważ indywidualnie pozyskano 2 jelenie byki, 1 łanię, 1 dzika odyńca, 1 rogacza, 1 kozę i 1 kunę. Łączne pozyskanie na obu dzierżawionych obwodach wyniosło 10 jeleni, 10 dzików, 6 saren, 109 zajęcy, 1 kuna i 35 kaczek. Z tej ilości zwierzyny myśliwym odstąpiono 1 dzika o wadze do 40 kg, 1 sarnę kozę, 1 rogacza oraz 65 sztuk zajęcy. Jak wcześniej wspomniano priorytetem działania było zwalczanie drapieżników i kłusownictwa notując wymierne wyniki, a mianowicie kol. Borowiec zatrzymał 2 kłusowników przepędzających miot, a kol. Włodarczyk kłusownika polującego na zające, któremu zlikwidował 2 psy. Walka ze szkodnikami i drapieżnikami przyniosła efekty w postaci odstrzelenia w pierwszym sezonie:

  • psy 56 szt.
  • koty 24 szt.
  • jastrzębie gołębiarze 4 szt.
  • jastrzębie krogulce 1 szt.
  • błotniaki 4 szt.
  • wrony 67 szt.
  • kawki 25 szt.
  • sroki 31 szt.

Kończąc pierwszy sezon pod względem finansowym koło zanotowało przychody w kwocie 25.449 zł, a wydatki zamknęły się sumą 29.217 zł, co wskazuje na saldo ujemne wynoszące 3.768 zł, które zostało pokryte przez członków. Weryfikacja minionego roku wskazała na potrzebę podjęcia następujących uchwał:

  • ustalono składkę miesięczną obowiązującą każdego członka,
  • wprowadzono rozliczenie za pobraną zwierzynę,
  • ustalono, że każdy członek będzie pokrywał osobiście koszty polowań,
  • uzyskanie odstrzału indywidualnego uzależnić od wkładu wniesionej pracy.

W dniu 10 kwietnia 1962r. wybrano pierwszych delegatów na Powiatowy Zjazd Delegatów w osobach:

  • kol. Łapczuk Jan,
  • kol. Wroński Zbigniew,
  • kol. Cichoński Jan,
  • kol. Ciach Roman.

Rozpoczęła się mozolna i ciężka praca w zakresie poprawy zagospodarowania obwodów i zwierzostanu, czemu sprzyjała korzystna atmosfera panująca w kole.

 

 

Dalsza działalność statutowa

Działalność kół łowieckich, jak wskazano na wstępie opierała się o przepisy ustawy łowieckiej, która na przestrzeni pięćdziesięciu lat ulegała nowelizacji. Zmiany administracyjne kraju wprowadzone w 1975 roku likwidujące powiaty spowodowały również likwidację powiatowych struktur łowieckich oraz powstanie 49 zarządów wojewódzkich. Nowy podział administracyjny kraju spowodował, także zmianę numeracji obwodów, gdzie obwód nr 38 (polny) zmieniono na nr 5 – obecnie 23, natomiast obwód nr 40 (leśny) otrzymał nr 6 – obecnie 39. Powoli zwiększała się ilość zadań, co skutkowało wzrostem liczby członków, np. 1972 – 32, w tym 2 niemacierzystych, 1983 – 37 i 1 niemacierzysty, 1992 – 41 i 2 niemacierzystych, 2002 – 52 i 1 niemacierzysty,  2012 – 48 oraz 4 niemacierzystych. Wspomnieć należy o 13 grudnia 1981r.,  dniu wprowadzenia na terenie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej stanu wojennego w konsekwencji, czego zawieszono działalność wszelkich zrzeszeń, w tym Polskiego Związku Łowieckiego.Broń myśliwych powędrowała do depozytów milicyjnych, natomiast jej wydawanie następowało po weryfikacji ich posiadaczy. W naszym kole wszyscy otrzymali zatrzymaną broń.

Kolejna zmiana przepisów, a w szczególności nadanie w 1987r. Polskiemu Związkowi Łowieckiemu nowego statutu skutkowała uchwaleniem przez Walne Zgromadzenie członków Koła Łowieckiego „Bielik” w Sławnie w dniu 22 lutego 1987r. nowego statutu opartego na ramowym statucie PZŁ, a wszelkie propozycje zmian przedmiotowego statutu były niekorzystnie postrzegane.

Zmiany polityczne zachodzące w naszym kraju w latach 1990 – 1991r. doprowadziły do upadku Państwowych Gospodarstw Rolnych, a tym samym w miejscu uprawnych pól stanowiących bazę żerową zwierzyny powstały rozległe ugory. Zarząd koła pod kierownictwem kol. Marka Stachowicza widząc zaistniały stan rzeczy podjął decyzję
o wydzierżawieniu od ówczesnej Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa następujących gruntów:

  • 1993r. – działka nr 3/1, obręb Bożenice, pow. 71,59 ha, w tym gruntów ornych 67,05 ha,
  • 1995r. – działka nr 1/2, obręb Bożenice, pow. 46,09 ha, w tym gruntów ornych 38,62 ha,
  • 1995r. – działka nr 2, obręb Bożenice, pow. 7,69 ha, w tym gruntów ornych 5,08 ha.

Stworzona została baza żerowa w oparciu o wskazane grunty, gdzie działka nr 3/1 i 2 uprawiana była przez naszych myśliwych w ramach poddzierżawy z wyłączeniem ubiegania się o odszkodowania, natomiast na działce nr 1/2 (Noyland) fragmentarycznie w wymiarze ok. 15 ha zakładane były poletka obsiewane roślinami stanowiącymi żer dla zwierzyny.

W 2004r. po wygranym przetargu wydzierżawiono działkę Nr 1/3 o powierzchni 10,76 ha, która po zagospodarowaniu stanowi kolejną powierzchnię udostępnioną dla zwierzyny.

Według stanu na dzień 31.03.2012r. koło włada gruntami o powierzchni 198,41 ha (obwód 23 – 29,32 ha, obwód 39 – 169,09 ha) z czego:

  • dzierżawa z ANR – 125,64 ha,
  • dzierżawa z nadleśnictw – 44,45 ha,
  • użytkowanie gruntów rolników – 15,13 ha,
  • własność koła – 13,19 ha.

Prowadzenie gospodarki na tak znacznym areale stwarza szeroką bazę żerową dla zwierzyny bytującej na obwodach Koła Łowieckiego „Bielik” Sławno, a także w obecnych czasach predysponuje do uzyskania dopłat „unijnych” jako stałej części wpływów do budżetu koła. Są to niebagatelne kwoty w okresie ostatnich pięciu lat:

  • 2007/2008 – 62.081,56 zł,
  • 2008/2009 – 62.116,75 zł,
  • 2009/2010 – 82.286,31 zł,
  • 2010/2011 – 92.212,99 zł,
  • 2011/2012 – 113.750,32 zł.

Wybrany w 1992r. Zarząd koła mając na względzie stawiane na Walnym Zgromadzeniu wnioski podjął działania w zakresie poprawy stanu urządzeń łowieckich, gdyż ich poziom techniczny pozostawiał wiele do życzenia (na podstawie protokołu z WZ) oraz dokonał podziału obwodów na łowiska, do których przyporządkował myśliwych w wyniku czego każdy uzyskał prawo do polowania na obu obwodach, a także zastosowano zasadę „jak pracujesz na rzecz łowiska, tak polujesz”. Dotychczas pokutował podział na tak zwanych lepszych i gorszych członków, gdzie niektórzy nie mogli liczyć na polowanie, np. na zasobniejszym w zwierzynę obwodzie nr 6. W aspekcie urządzeń łowieckich w sezonie 1992/1993 wyremontowano 16 ambon, 2 paśniki i 1 piwnicę oraz zbudowano odpłatnie

54 ambony, co budziło kontrowersje, że przy takim stanie osobowym koła zabrakło wysiłku organizacyjnego, żeby członkowie koła dokonali budowy ambon, a tym samym ograniczyłoby to koszty ich budowy.

Problemem każdego koła łowieckiego są szkody wyrządzane przez zwierzynę łowną w uprawach. Podjęto szereg działań mających na celu zmniejszenie i ograniczenie wypłat odszkodowań przyjmując działania kompleksowe, tj. zapewnianie obfitej i różnorodnej bazy żerowej na władanych gruntach, całoroczne wykładanie ziarna kukurydzy na pasach
i poletkach zaporowych, dyżury myśliwych w porze nocnej na szczególnie zagrożonych uprawach (nie ponosimy kosztów najmu stróżów), zapewnienie repelentów, przekazanie rolnikom zestawów pastuchów elektrycznych wykluczając szacowanie, ciągła i właściwa współpraca z właścicielami gruntów oraz nie bez znaczenia profesjonalne i odpłatne szacowanie szkód, gdyż wiedza merytoryczna kosztuje. Wskazane przedsięwzięcia skutkują następującym wymiarem kwot wypłacanych rolnikom w ostatnich dwóch sezonach: 2010/2011 – 31.100,10 zł, 2011/2012 – 30.751,85 zł.

Koło Łowieckie „Bielik” Sławno na przestrzeni 50 – ciu lat swego istnienia organizowało polowania zbiorowe, które starano się prowadzić zgodnie z zasadami etyki
i tradycji łowieckiej zapewniając oprawę w sygnały łowieckie, wybierając króla i wicekróla polowania oraz pudlarza, kończąc tradycyjnym pokotem.

Od 2000r. wprowadzono dekorowanie wymienionych stosownymi medalami, będącymi znikomym kosztem dla budżetu koła, a dla udekorowanych stanowią one trwałą pamiątkę sukcesu lub pecha łowieckiego.

Polowania dewizowe, ważny element budżetu koła postrzegany w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, zapewniał znaczne wpływy.

W naszym kole przedmiotowe polowania były organizowane od 1964 roku. Aby zaprezentować wymiar zysków z tytułu tych polowań należy dokonać analizy wpływów w relacji do kosztów posiłkując się danymi z poszczególnych sezonów:

  • 1989/1990 – wpływy 44.000.000 zł
  • 1990/1991 – wpływy 306.390.000 zł, wydatki na organizację 56.736.000 zł
    – zysk 249.654.000 zł,
  • 1991/1992 – wpływy 296.031.000 zł, wydatki na organizację 68.220.000 zł
    – zysk 227.811.000 zł,
  • 1992/1993 – wpływy 241.724.000 zł, wydatki na organizację 62.908.000 zł
    – zysk 178.816.000 zł,
  • 1999/2000 – wpływy 99.310 zł, wydatki na organizację 33.960 zł
    – zysk 65.350 zł,
  • 2009/2010 – wpływy 111.939,75 zł, wydatki na organizację 23.724,31 zł
    – zysk 88.215,44 zł,
  • 2010/2011 – wpływy 157.292,95 zł, wydatki na organizację 27.126,27 zł
    – zysk 130.166,68 zł,
  • 2011/2012 – wpływy 234.737,15 zł, wydatki na organizację 45.811,66 zł
    – zysk 188.925,49 zł.

Od kilku lat Zarząd koła zrezygnował z indywidualnych polowań dewizowych, w tym na sarny rogacze i jelenie byki skupiając się na dwóch trzydniowych (w ostatnim sezonie 3) polowaniach zbiorowych, co przy właściwych negocjacjach z biurem polowań i realistycznych kosztach potrafi przynosić wymierne zyski.

Obraz działalności łowieckiej na przestrzeni 50 lat można przedstawić dokonując analizy każdego roku kończącego kolejne dziesięciolecie pod kątem ilości urządzeń łowiecki, pozyskania, a także wypłacanych odszkodowań.

Sezon 1962/1963 odnośnie pozyskania zwierzyny został przedstawiony wyżej.

 

Pozyskanie zwierzyny

Gatunek

zwierzyny

1971/1972

1981/1983

1991/1992

2001/2002

2011/2012

Plan

Wyk

Plan

Wyk

Plan

Wyk

Plan

Wyk

Plan

Wyk

Jelenie byk 14 12 39 39 29 29 27 25 38 38
Jelenie łanie 27 19 46 48 60 56 26 25 72 74
Jelenie cielęta 13 9 21 18 32 33 15 14 28 27
Sarny rogacze 22 13 34 43 41 41 47 46 33 33
Sarny kozy 26 8 44 44 120 115 58 53 26 5
Sarny koźlęta 7 6 17 17 47 47 17 13 7 4
Dziki 107 106 215 144 200 196 211 200 280 227
Razem 216 173 416 353 529 517 401 376 484 408

 

Zagospodarowanie i stan urządzeń łowieckich

1971/1972

1981/1983

1992/1993

2001/2002

2011/2012

Paśnik 2 6 12 9 15
Ambona 11 38 103 90 137
Piwnica 2 7 6 8
Lizawka 95 60
Pasy i poletka zaporowe szt. 2 4 27 18
Poletka żerowe (ha) 2,50 3,80 29,36 36,92 73,80
Zagospodarowane łąki (ha) 6,5 22,09 27,97
Wysokość odszkodowań (tys.) Nie płacono 732.000 270.011.000 21,35 55,42 

 

Koło Łowieckie „Bielik” Sławno prowadzi działalność społeczną, czego wyrazem jest współpraca ze szkołami, a mianowicie Technikum Leśnym w Warcinie, Szkołą Podstawową w Lejkowie, Szkołą Podstawową w Ostrowcu i Szkołą Podstawową Nr 3 w Sławnie. Wyrazem wspomnianej współpracy jest między innymi organizacja dla szkoły ze Sławna kuligów, spotkań edukacyjnych w ramach których członkowie koła w terenie wyjaśniają warunki bytowania zwierzyny, a szczególności zasady zachowania w czasie pobytu w lesie z naciskiem na właściwe zachowanie się w środowisku bytowania zwierzyny dziko żyjącej, jak również na aspekt ekologiczny. Szkoła w Lejkowie otrzymała kilkakrotnie wsparcie finansowe, natomiast członkowie Zarządu Koła uczestniczyli w uroczystości nadania imienia tej placówce dydaktycznej. Technikum Leśne w Warcinie również uzyskało wsparcie finansowe, szkoła w Ostrowcu nawiązała współpracę w ramach „Roku sarny”. Uczniowie szkół podstawowych zebrali duże ilości kasztanów i żołędzi, czym wzbogacono karmę wykładaną zwierzynie łownej w okresach jej niedostatku.

 

Majątek koła

Miernikiem kondycji funkcjonowania każdej firmy jest posiadany majątek i zasoby finansowe dające możliwość pokrywania wydatków, inwestowania, a tym samym stwarzające możliwość rozwoju oraz przetrwania na rynku. W historii naszego koła zanotowano trzy sytuacje zmiany w kierowaniu i zarządzaniu kołem. Właściwym zobrazowaniem przedmiotowego problemu istotne jest przedstawienia kondycji koła w następujących latach:

  • 1992 r. – saldo roku 572.280.000, brak majątku w postaci środków trwałych i innych
  • 2000r. – saldo roku minus 24.886 zł, rachunek bankowy 64.324,45 zł + 1.414,13 zł kasa = 65.738,58 zł, majątek stanowią: przyczepa do przewozu osób (bonanza) stan kwalifikował się do natychmiastowego remontu, 2 stoły, 12 krzeseł, szafa i biurko (późny „Gierek”) zasłony z firanami na 1 okno, 12 filiżanek, 6 łyżeczek, cukierniczka, 6 literatek, maszyna do pisania, laptop, fax/telefon „Panasonic”,
  • 2012- saldo roku 38.555,85 zł, rachunek bankowy 235.484,17 zł + 3.075 zł kasa = 238.559,17 zł, majątek stanowią:

 – ciągnik rolniczy Belarus 820 (nowy) – 61.475,00 zł,

 – myśliwski domek szkoleniowo – dydaktyczny – 95.176,00 zł,

 – wiata „hubertówka” – 33.749,00 zł,

 – niezabudowana działka gruntu, Borkowo 1,43 ha – 7.495,00 zł,

 – niezabudowana działka gruntu, Borkowo 0,40 ha – 3.442,00 zł,

 – niezabudowana działka gruntu, Borkowo 0,59 ha – 5.000,00 zł,

 – niezabudowana działka gruntu, Karw 0,51 ha – 12.218,00 zł,

 – niezabudowana działka gruntu, Bożenice 10,77 ha – 122.00,00 zł,

 – ciągnik Partner – samojezdna kosiarka do trawy – 8.447,00 zł,

 – pług „Amawak” – 4.800 zł.

 Łączna wartość środków trwałych według wartości nabycia wynosi 353.782,00

Ponadto koło posiada:

 – 2 przyczepy do przewozu osób (bonanzy) sprawne techniczne,

 – karawan przystosowany do przewozu upolowanej zwierzyny na wisząco z wciągarką ręczną,

 – kultywator (sprawny technicznie),

 – siewnik lejowy (zakupiony nowy),

 – GPS do mierzenia powierzchni,

 – aparat cyfrowy „Panasonic – Lumix”.

Analiza powyższych danych wskazuje na właściwy poziom od 2000r. zarządzania, a także prowadzenia gospodarki łowieckiej przez łowczego, kol. Jana Sikorskiego, skutkuje uzyskaniem tzw. bezpieczeństwa funkcjonowania.

Zmiany, jakie zaszły w naszym kole kierowanym w latach 2000 – 2009r. przez kol. Zbigniewa Wrońskiego, przyniosły mu rozwój we właściwym kierunku, a obecny stan rzeczy można było uzyskać dzięki wysokiemu poziomowi zaangażowania i determinacji członków zarządu w dążeniu do pełnej realizacji założonych celów oraz pracy większości członków koła.

Nie bez znaczenia dla funkcjonowania koła jest współpraca z Administracją Lasów Państwowych, reprezentowaną w naszym przypadku przez nadleśnictwa w Sławnie i Polanowie, z którymi relacje są bardzo pozytywne.

Odzwierciedleniem są osiągnięcia w zakresie gospodarki leśnej i łowieckiej, gdzie wzajemnie dostrzegamy zagrożenia w zakresie szkód wyrządzanych przez zwierzynę łowną w lasach oraz wspólnie szukamy rozwiązań mających na celu ich ograniczenie.

Od 2000r. nad funduszami naszego koła czuwa skarbnik, kol. Zygmunt Thiede wspólnie z Panią Haliną Flakiewicz – naszą księgową, co skutkuje unikaniem wielu problemów natury księgowo – skarbowej. Coroczne dochody wydatkowane są na gospodarkę łowiecką, według zasady – z lasu przyszło i do lasu powinno wrócić. Środki finansowe, które uzyskujemy nie są i nie mogą być źródłem osobistych przychodów żadnego członka naszego koła. Znaleźliśmy się w okresie, gdzie model pasywnego łowiectwa zastępowany jest łowiectwem ściśle związanym z gospodarką rolną, co uzyskaliśmy dzięki rozwiązaniom prawnym będąc członkiem Unii Europejskiej.

 

Zakończenie i podsumowanie

Pięćdziesiąt lat to wymiar pół wieku, a w ujęciu statystycznym 18.250 kartek zerwanych z kalendarza, na których zostało zapisanych wiele sukcesów, porażek i sytuacji, z którymi nie zawsze można się identyfikować. Dokonując analizy treści „zapisanych kartek” należy wskazać na ich pozytywne i wymierne zapisy:

  • trudny i żmudny początek organizacji funkcjonowania koła, a przede wszystkim walka z kłusownictwem, budowa urządzeń łowieckich,
  • dostosowanie kondycji koła do zwiększonych wydatków wynikających z obowiązku partycypacji w szkodach wyrządzanych przez zwierzynę,
  • zmiany organizacyjne w zakresie stworzenia w miarę równych warunków polowania dla wszystkich jego członków,
  • poprawa stanu urządzeń łowieckich i dzierżawa gruntów,
  • nadanie kołu sztandaru, budowa wiaty „Hubertówki” i domku myśliwskiego,
  • zagospodarowanie działki koła,pozyskiwanie gruntów na własność oraz sprzętu technicznego (ciągnik, maszyny rolnicze do niego, itp.).

Rozpoczynamy kolejne lata działalności gospodarczej w utwierdzeniu, że możemy względnie spokojnie, ale zawsze z wyczuciem patrzeć w przyszłość mając na względzie możliwość podejmowania skutecznych rozwiązań organizacyjnych. Aby osiągnąć założone cele powinniśmy podjąć następujące działania:

  • na użytkowanych gruntach o dużych powierzchniach wprowadzić i utrzymywać gospodarkę rolną pozwalającą uzyskiwać plony w wymiarze towarowym,
  • realizować stopniowy zakup dzierżawionych i użytkowanych gruntów,
  • mobilizować członków koła do prac mających na celu rozwój koła,
  • dołożyć starań, aby napływ nowych członków koła był rozważny i dający możliwość poprawy średniej wieku naszych myśliwych,
  • pracować nad integracją przez organizację imprez oraz wspólne prace w łowisku,
  • dążyć do poprawy stanu populacji sarny i dzika, natomiast w odniesieniu do jelenia prowadzić rozważną gospodarkę.

Wzbogaceni o wieloletnie doświadczenia, posiadany dorobek materialny, jesteśmy właściwie przygotowani do realizowania zadań statutowych zachowując wielowiekowe tradycje.